Pas gjashtë muajsh edukimi për dy psikologët/psikiatrët e parë që u trajnuan për të kryer një autopsi të tillë psikologjike, Komiteti i Etikës në Fakultetin e Mjekësisë në Shkup kërkoi lëshimin e një lejeje pune. Sipas Gorazd Rosoklijas, kjo leje u nënshkrua në vitin 2001 nga dekani i atëhershëm Jordan Saveski dhe nga profesori dhe neuropsikiatri Ilija Djonov, i cili ishte kryetar i komitetit.
“Pas marrjes së lejes nga Komiteti i Etikës, procesi zhvillohej kështu: fillimisht familjes i dërgohej një letër informuese, me të cilën ftohej për një intervistë dhe informohej për pritshmëritë nga ajo. Nëse familja pranonte, një anëtar i saj vinte në intervistë me psikologun ose psikiatrin. Para fillimit të intervistës, psikologu i kërkonte anëtarit të familjes të nënshkruante një formular pëlqimi, me të cilin pranonte intervistën dhe përdorimin e të dhënave për qëllime shkencore. Secili prej këtyre anëtarëve të familjes ka nënshkruar një formular pëlqimi dhe vetëm në bazë të tij mund të punohej me atë material. Të gjitha këto pëlqime i ruaj unë. Edhe pse, sipas rregullave, nuk ka qenë e nevojshme të ruhen më shumë se pesë vjet pas përfundimit të projektit, i kam ruajtur të gjitha”, thotë Rosoklija.
Dokumentet lidhur me rastin, të cilat Rosoklija ia dorëzoi Kanal 5, përfshijnë, ndër të tjera, një kopje të letrës informuese që u dërgohej familjeve të të ndjerëve, me të cilën kërkohej pëlqimi i tyre për pjesëmarrje në intervistë, si dhe pëlqimi për dhurimin e indeve të trurit të të ndjerit. Në dokument, ndër të tjera, thuhet:
“Ju lutemi na ndihmoni në përpjekjet tona për të kuptuar shkaqet e sëmundjeve psikiatrike dhe të vetëvrasjeve. Për të arritur këtë qëllim, ne dëshirojmë të studiojmë persona me gjendje të tilla dhe t’i krahasojmë ata me individë që nuk kanë ndryshime psikologjike. Një ekip psikiatërsh dhe psikologësh me arsim të lartë nga vendi ynë, në bashkëpunim me ekspertë nga Shtetet e Bashkuara të Amerikës, po realizon një projekt shkencor që hulumton shkaqet e vetëvrasjes dhe shfaqjen e çrregullimeve mendore. Për këtë qëllim, dëshirojmë t’ju intervistojmë ju ose të afërm të tjerë të të ndjerit lidhur me jetën e personit tuaj të dashur, si dhe të studiojmë trurin, mostrat e gjakut, mostrat e flokëve dhe, në disa raste, organet e tjera që ekzaminohen rregullisht gjatë autopsisë. Nëse pranoni të merrni pjesë, mostrat e indeve, flokëve dhe gjakut të marra gjatë autopsisë do të përdoren për kërkime shkencore.”
Në letrën informuese drejtuar familjeve të të ndjerëve theksohet se pjesëmarrja është vullnetare dhe se organet dhe gjaku i të ndjerit nuk do të përdoren për kërkime pa pëlqimin e tyre. Po ashtu, garantohet mbrojtja e identitetit të të ndjerit dhe të anëtarëve të familjes së tij.
Pas intervistës me një anëtar të familjes së të ndjerit, siç shpjegon Rosoklija, hapi i radhës ishte mbajtja e një konference konsensusi, në të cilën vendosej nëse rasti konkret, me diagnozën përkatëse, do të ishte objekt i kërkimit. Më pas ndiqeshin procedurat për transportimin e indeve.
