Poezi nga: Peter Thabit Jones
Përktheu: Angela Kosta
Tashmë ka njëqind vjeç.
Vetëm nëntë vjeç, sytë e tij mbyten ngadalë
në lotët e tij të papritur,
ndërsa gishtërinjtë ngjyrë kafe
dridhen nën plagët e buzëve të tij.
Mendimet e tij ecin mes kujtimeve të pluhurosura të shkatërrimit,
rënies së bombave
ndërtesës ku prindërit e tij, tre vëllezërit
dhe dy motrat u vranë.
Është i vetëm në botë …
Vetëm me tmerret e tij.
Bagazhi i tij i vogël i përvojave,
tashmë përplot është.
Reporteri dhe kameramani perëndimor
në hotelin e tyre do të kthehen,
dhe bashkë do të thurin
një histori tjetër lufte,
ndërsa djali do të endet
nëpër qytetin e tij të shkatërruar,
ku tmerri është plot me tmerr,
ku avionët gërvishtin
qiellin e natës dhe mëngjeseve hapen.
