Kryetari i Bashkisë së Kumanovës, Maksim Dimitrievski, deklaroi se nuk jeton me pagën e tij zyrtare, por që nga viti 1998 është marrë me biznes, ka punuar jashtë vendit, ka investuar dhe riinvestuar. Sipas të dhënave të siguruara nga Fokus, emri i tij lidhet drejtpërdrejt me dy kompani në vend, njëra prej të cilave është likuiduar prej kohësh, dhe tjetra është në procedurë falimentimi – të dyja kishin xhiro të parëndësishme para se të falimentonin. Në të njëjtën kohë, ai zotëron një pjesë të aksioneve në një kompani në Bullgari, e cila është joaktive në treg, ndërsa gruaja e tij është bashkëpronare e një kompanie vendase, e cila gjithashtu operon me humbje. Për më tepër, dosja e pasurisë familjare përfshin edhe pasuri të paluajtshme dhe armë, përcjell Nistori.
“Nuk dua të keqkuptohem, isha dhe jam i kënaqur me pagën që marr, sepse nuk jetoj me pagën time. Kam qenë i angazhuar në biznes privat që nga viti 1998 dhe e lashë për shkak të politikës. Kam punuar jashtë vendit, kam investuar dhe riinvestuar, dhe nuk jetoj me politikë; për këtë arsye jam i lirë t’i them kujtdo çfarë mendoj,” tha Dimitrievski.
Pas kësaj deklarate të kryetarit të Bashkisë së Kumanovës dhe liderit të partisë në pushtet ZNAM, Maksim Dimitrievski, për TV21, se ai kishte qenë i angazhuar në biznes privat për shumë vite, se kishte (ri)investuar fonde, dhe se kishte qenë me fitim, ne kontrolluam cilat kompani zotëronte, por edhe çfarë pasurie kishte fituar, veçanërisht gjatë kryerjes së detyrave të tij si kryetar bashkie.
Arritëm të gjejmë një kompani të vjetër të Dimitrievskit, e cila ka pushuar së ekzistuari prej kohësh. Bëhet fjalë për kompaninë “Nerez Maksim” me seli në Kumanovë, e cila u themelua në vitin 1992 me aktivitetin “montim i zdrukthëtarisë”. Situata aktuale tregon se ky subjekt pushoi së ekzistuari në vitin 2012, kur u likuidua dhe u fshi.
Sipas historikut të ndryshimeve, kompania u themelua me një investim jo-cash prej 9,500 eurosh nga Dimitrievski, i cili ishte edhe menaxheri i parë. Kështu ishte deri në vitin 2006, kur, në vend të Dimitrievskit, bashkëshortja e tij, Nadica Dimitrievska, u bë menaxherja e re. Megjithatë, në vitin 2009, Dimitrievski u bë përsëri menaxher, dhe e likuidoi kompaninë e tij në vitin 2011.
Për të parë se si funksiononte kjo kompani, nxorëm raportet financiare për vitet e fundit të ekzistencës së saj. Ato treguan se në vitin 2011 kompania kishte paraqitur një llogari vjetore bosh. Në vitin 2010, kompania gjeneroi të ardhura prej vetëm 523 mijë denarësh dhe pësoi humbje prej 322 mijë denarësh. Ajo kishte një xhiro edhe më të vogël në vitin 2009, prej vetëm 165 mijë denarësh, me shpenzime afërsisht të njëjta.
Përveç “Nerez”, Dimitrievski dhe familja e tij lidhen edhe me dy subjekte të tjera juridike, të cilat janë të listuara edhe në pyetësorin që ai ia dorëzoi Komisionit për Parandalimin e Korrupsionit dhe Konfliktit të Interesit. Njëri prej tyre është “MB-INC” me seli gjithashtu në Kumanovë, e cila është joaktive në biznes, por është ende ligjërisht aktive.
Kjo kompani është themeluar në vitin 2001, me aktivitet kryesor “tregti me shumicë të mallrave metalike, tubave, pajisjeve dhe pajisjeve për hidraulik dhe ngrohje qendrore”. Pronarët e saj janë Dimitrievski dhe Boban Serafimovski, ndërsa menaxher është Zoran Aleksovski. Të dhënat zyrtare tregojnë se kompania përjeton një rënie të vazhdueshme në periudhën 2018–2022. Konkretisht, të ardhurat ranë nga 13 milionë denarë në vitin 2018, në 11 milionë denarë në vitin 2019, dhe 7.5 milionë denarë në vitin 2020. Në vitin 2021, hyrjet ranë në nivel rekord të ulët, 2.5 milionë denarë. Në të gjitha këto vite, kompania operonte me humbje, më e larta prej të cilave ishte 4.8 milionë denarë në vitin 2020.
Në mesin e vitit 2022, u iniciuan procedurat para-falimentimit dhe menjëherë pas kësaj u hap falimentimi i kompanisë me vendim të Gjykatës Themelore të Kumanovës. Kur u hap falimentimi i “MB-INC”, u krijua një Bord Kreditorësh, i përbërë nga tre subjekte që kishin pretendime ndaj debitorit: avokatja Verica Arsovska, Zyra e të Ardhurave Publike dhe një kompani private e lidhur me familjen Dimitrievski, “Aifiks”, me seli në Dobrošane, Kumanovë. Sipas të dhënave nga Regjistri Qendror, kjo kompani, e themeluar në vitin 2015, është në pronësi të gruas së tij, Nadica Dimitrievska, dhe Dusica Serafimovska, ndërsa menaxher është Zoran Aleksovski.
Ashtu si “MB-INC”, edhe “Aifiks” ka aktivitet për “tregti me shumicë të mallrave metalike, tubave, pajisjeve dhe pajisjeve për hidraulik dhe ngrohje qendrore”. Kjo do të thotë se familja Dimitrievski kishte dy kompani me të njëjtin aktivitet: njëra falimentoi, ndërsa kompania tjetër shfaqet si kreditor. Ndryshe nga MB-INC, Aifiks është aktualisht aktive në treg, megjithëse me rezultate financiare të ndryshueshme. Për periudhën 2020–2022, të ardhurat u rritën nga 14.7 në 18.8 milionë denarë, por që në vitin 2022 kompania filloi të operojë me humbje, fillimisht 267 mijë denarë. Në vitin 2023, të ardhurat ishin 15.2 milionë denarë, me humbje 1.8 milionë denarë, ndërsa në vitin 2024, të ardhurat ishin 13.3 milionë denarë, me humbje 851 mijë denarë.
Dimitrievski zotëron gjithashtu një pjesë aksionesh në një kompani të huaj, “MBC GLOBAL OOD MACEDONIA”, ku ai ka 20 aksione me vlerë nominale 200 euro secila. Kompania ka seli në Burgas, Bullgari, dhe ka katër partnerë: Dimitrievski, Hristo Troshanov, Zoran Čekerevac dhe Boban Serafimovski. Kompania është në bashkëpronësi të barabartë dhe Dimitrievski vetë ka deklaruar se ajo ekziston vetëm formalisht dhe nuk ka aktivitet tregtar.
Nga të dhënat e paraqitura, mund të konkludohet se kompanitë e lidhura me Dimitrievskin dhe bashkëshorten e tij nuk kanë pasur operacione jashtëzakonisht të suksesshme: njëra është likuiduar, një tjetër është në falimentim, një tjetër operon me humbje, ndërsa ajo në Bullgari ekziston vetëm formal.
Në pyetësor, Dimitrievski ka raportuar se zotëron asete monetare prej 950 mijë denarësh, ndërsa familja e tij bizhuteri ari me vlerë totale 300 mijë denarë, të gjitha të fituara në vitin 2000. Ai, gruaja dhe fëmijët zotërojnë pesë llogari transaksionale dhe valutë të huaj, pa dhënë detaje mbi shumën e saktë të fondeve.
Në pasuritë luajtshme, ai zotëron një automjet personal, “Opel Astra” të vitit 1995, me vlerë 60 mijë denarë, ndërsa fëmijët e tij zotërojnë një “Vogue SR1” të vitit 2024, me vlerë 184 mijë denarë.
Kolona e pasurisë së patundshme përfshin pronë të fituar kryesisht gjatë kohës si kryetar bashkie:
- Tokë bujqësore 7,000 m² në Kumanovë, me vlerë 460 mijë denarë (3/4 në pronësi të Dimitrievskit, 1/4 e Dragan Mitevskit).
- Tokë bujqësore 1,663 m², me vlerë 215,250 denarë, e fituar në vitin 2016 përmes denacionalizimit.
- Gjysma e një parcele me shtëpi banimi 492 m² në fshatin Çelopek, vlerë 450 mijë denarë (2020).
- 105 m² në një ndërtesë banimi dhe tregtare në Kumanovë, me vlerë rreth 4 milionë denarë (2022), plus 14 dhe 15 m² të tjera në të njëjtën ndërtesë, secila me vlerë 300 mijë denarë.
Totali i pasurisë së patundshme arrin rreth 5.6 milionë denarë ose 92 mijë euro. Ai zotëron gjithashtu 11 armë, me vlerë totale 434 mijë denarë, nga 12 mijë deri 60 mijë denarë secila.
Pra, mbetet pyetja: mbi çfarë baze thotë Dimitrievski se nuk jeton nga paga e kryetarit të bashkisë, ndërkohë që kompanitë e tij private kanë pasur performancë të paqëndrueshme, dhe humbjet janë të dukshme? Pyetjet për investimet e tij, periudhën e punës jashtë vendit dhe detyrat konkrete nuk morën përgjigje.
