Kur babai ngrit një mur të padukshëm, fëmijët e ndjejnë të parët dhe pasojat zgjasin me vite
Fëmijëve nuk u mjafton vetëm që babai të jetë fizikisht i pranishëm në jetën e tyre – ata kanë nevojë që ai të jetë emocionalisht i disponueshëm dhe i përfshirë në rritjen e tyre.
Ja cilat janë tiparet që e karakterizojnë një baba të ftohtë dhe si ndikon ai në zhvillimin e fëmijëve.
• Prania fizike e babait nuk mjafton; ai duhet të jetë i përfshirë dhe emocionalisht i qasshëm.
• Ftohtësia dhe mungesa emocionale e babait lënë pasoja në zhvillimin e fëmijëve.
Disa baballarë jetojnë fizikisht me familjen e tyre, por janë emocionalisht të munguar, si një “ujk i vetmuar” që mban distancë edhe nga më të afërmit. Një baba i tillë i ftohtë mund të jetë në shtëpi, por barriera e tij e padukshme shpesh ndikon në zhvillimin emocional dhe ndjenjën e sigurisë te fëmijët, transmeton Telegrafi.
Ja katër tiparet më të zakonshme të këtij tipi babai:
1. Rrallë shfaq emocione
Baballarët e ftohtë rrallë shprehin dashuri, butësi apo lëvdata. Puthjet, përqafimet apo fjalët e thjeshta inkurajuese janë përjashtim, jo rregull. Fëmijët shpesh mësojnë se emocionet duhen fshehur, jo ndarë lirshëm.
2. Është i distancuar në komunikim
Shmang shpesh bisedat e thella dhe rrallë pyet për ndjenjat e anëtarëve të familjes. Fjalitë e tij janë të shkurtra, të thata dhe funksionale, më shumë si udhëzime sesa si dialog i sinqertë. Kjo krijon një ndjenjë boshllëku emocional.
3. I tërhequr dhe i izoluar
Shpesh sillet si “ujk i vetmuar”: i pëlqen t’i zgjidhë vetë problemet, nuk kërkon këshilla dhe nuk e përfshin familjen në vendimmarrje. Edhe pse fizikisht është aty, distanca e tij e brendshme krijon një mur që i mban fëmijët dhe partneren larg.
4. Ofron mbështetje të kufizuar në momente krizash
Kur shfaqen probleme ose emocionet bëhen të forta, babai i ftohtë shpesh nuk ofron ngushëllim apo ndihmë praktike. Reagimi i tij mund të jetë racionalizim i ftohtë, shmangie ose shtyrje e përgjegjësisë te të tjerët.
Baballarët e ftohtë dhe emocionalisht të paarritshëm nuk janë domosdoshmërisht njerëz të këqij – shpesh janë produkt i fëmijërisë së vështirë, traumave ose modeleve të mësuara. Megjithatë, mungesa e pranisë emocionale mund të ndikojë në ndjenjën e sigurisë, besimit dhe vetëvlerësimit te fëmijët.
