Maqedonia ka një pjesë relativisht të lartë të popullsisë në moshë pune, por kjo nuk do të thotë automatikisht se e gjithë kjo kategori është aktive në tregun e punës. Të dhënat e fundit evropiane tregojnë një avantazh të vogël krahasuar me mesataren e BE-së, por kur kjo shifër vendoset përballë të dhënave për aktivitetin dhe punësimin, tabloja bëhet më e ndërlikuar. Sipas EUROSTAT, 59.5 për qind e popullsisë së Maqedonisë është në moshën 20 deri në 64 vjeç, kundrejt 58.3 për qind në BE. Brenda vendit, pjesa më e madhe e kësaj grupmoshe është në Rajonin e Pollogut, me 61.6 për qind, ndërsa më e ulëta është në Rajonin e Shkupit, me 58.3 për qind.
Në BE, ndërkohë, dallimet mes rajoneve janë shumë më të mëdha, ku në 39 rajone të paktën 63 për qind e popullsisë është në këtë grupmoshë, ndërsa në 189 rajone kjo përqindje është nën 55 për qind.
Por popullsia në moshë pune nuk është e njëjtë me fuqinë punëtore. Të dhënat e Entit Shtetëror të Statistikave (ESHS) tregojnë se në vitin 2025 shkalla e aktivitetit në vend ishte 52.5 për qind, ndërsa shkalla e punësimit 46.4 për qind. Në fuqinë punëtore ishin 796.399 persona, prej të cilëve 704.617 të punësuar dhe 91.782 të papunë. Kjo tregon se një pjesë e konsiderueshme e popullsisë që është në moshë pune mbetet jashtë tregut aktiv të punës.
Ndërkaq, dallimi bëhet edhe më i dukshëm kur shihen rajonet. Pollogu, që ka përqindjen më të lartë të popullsisë në moshën 20–64 vjeç, me 61.6 për qind, nuk është njëkohësisht rajoni me shkallën më të lartë të punësimit. Në vitin 2024, shkalla e punësimit në Pollog ishte 36.2 për qind, ndërsa në Shkup 48.5 për qind, sipas të dhënave rajonale të Entit. Pra, një bazë më e madhe e njerëzve në moshë pune nuk është përkthyer automatikisht në më shumë njerëz të punësuar. Nga ana tjetër, në vitin 2025 numri i të punësuarve u rrit me 1.5 për qind, ndërsa numri i të papunëve ra me 6.6 për qind. Në të njëjtën kohë, numri i të punësuarve në ekonominë informale u rrit me 11.5 për qind, duke arritur në 94.847 persona. Kjo do të thotë se edhe rritja e punësimit duhet parë përtej numrit të përgjithshëm, pasi një pjesë e fuqisë punëtore vazhdon të jetë jashtë punësimit formal.
Ndryshe, në sfond qëndron edhe ndryshimi demografik. Në vitin 2025 vendi regjistroi 15.850 lindje dhe 20.287 vdekje, ndërsa vetëm në tremujorin e parë të vitit 2026 pati 3.380 lindje kundrejt 5.342 vdekjeve. Kjo e bën më të rëndësishme pyetjen se sa gjatë do të mund të ruhet kjo peshë e popullsisë në moshë pune, veçanërisht nëse një pjesë e saj mbetet joaktive ose largohet nga vendi.
Kështu, shifra e EUROSTAT-it tregon vetëm njërën anë të tregimit. Sot vendi ka një pjesë pak më të madhe të popullsisë në moshë pune sesa mesatarja e BE-së, por kjo nuk mjafton për të garantuar një treg pune të fortë. Sfida është që kjo pjesë e popullsisë të mos mbetet vetëm një kategori demografike në statistika, ndërsa në praktikë një pjesë e saj mbetet joaktive, punon në mënyrë informale ose largohet nga vendi. Pikërisht këtu qëndron dallimi mes të pasurit njerëz në moshë pune dhe të pasurit një fuqi punëtore që realisht i shërben ekonomisë së vendit. /Koha/
