Dikur portier i Shkëndijës së Tetovës, më pas arsimtar që udhëtonte me motor nëpër borë e shi për të mbërritur në shkollë, Ali Veliu kaloi 37 vjet si punëtor në Itali. Atje, krahas punës dhe ndihmës për bashkëvendësit, u bë dhurues i rregullt i gjakut, duke u nderuar me medalje për kontributin e tij humanitar. Sot, në pension, jeton në Pallaticë të Tetovës.
Shkroi: Avni Osmani
113 herë ka dhuruar gjak dhe 21 herë plazmë. Ky është bilanci i Ali Veliut, ish-arsimtarit nga Pallatica e Tetovës, i cili një pjesë të madhe të jetës e kaloi në Itali, ku krahas punës në fabrikë iu përkushtua edhe dhurimit vullnetar të gjakut.
Për këtë kontribut, në Itali është nderuar me medalje dhe mirënjohje të shumta, përfshirë ato të bronzit, argjendit, arit, rubinit, smeraldit dhe diamantit.
Por historia e tij nuk kufizohet te medaljet. Ajo nis shumë më herët, në Tetovë, mes fushës së futbollit, klasave të shkollës dhe rrugëve që duhej t’i përshkonte çdo ditë për të mbërritur te nxënësit.
Nga fusha e Shkëndijës te shkolla në Sallarevë
Në rininë e tij, Ali Veliu ishte pjesë e Shkëndijës së Tetovës, në periudhën e hershme të formimit të klubit, ku mbante rolin e portierit të tretë. Krahas futbollit, ai merrej edhe me mundje, një tjetër sport që kërkon përgatitje fizike dhe disiplinë.
Megjithatë, rrugën profesionale e vazhdoi në arsim.
Si arsimtar në Sallarevë, Veliu punoi në një kohë kur infrastruktura rrugore dhe kushtet e transportit ishin shumë më të vështira se sot. Për të mbërritur në shkollë, udhëtonte me motor, shpesh nëpër shi e borë.
As moti i keq dhe as vështirësitë e rrugës nuk e pengonin të përmbushte detyrimet ndaj nxënësve.
Por kushtet ekonomike dhe dëshira për t’i siguruar familjes një jetë më të mirë e shtynë të merrte një vendim që do t’ia ndryshonte rrjedhën e jetës: të largohej nga vendlindja.
Ish-nxënësi që i hapi rrugën drejt Italisë
Në vendimin për të emigruar rol pati edhe një ish-nxënës i tij, i cili tashmë ndodhej në Itali dhe e ndihmoi të gjente një mundësi për të nisur jetën atje.
Kështu, Veliu la pas profesionin e arsimtarit dhe u nis drejt një vendi ku do t’i duhej të fillonte gjithçka nga e para.
Në Itali u punësua në fabrikë, ku kaloi 37 vjet të jetës së tij profesionale. Sipas rrëfimit për të, gjatë gjithë kësaj periudhe u dallua për përpikërinë, duke mos u vonuar dhe duke mos munguar në punë.
U vendos në Trescore Balneario, në provincën e Bergamos, ku ndërtoi jetën e tij të re.
Megjithëse larg Tetovës, lidhjet me vendlindjen nuk i ndërpreu. Përgjatë viteve ndihmoi familjarë, miq dhe bashkëvendës të gjenin punë në Itali. Për disa prej tyre, kjo mbështetje u bë mundësi për të nisur një jetë të re në mërgim.
113 dhurime gjaku dhe 21 dhurime plazme
Krahas punës në fabrikë, Ali Veliu u angazhua edhe në dhurimin vullnetar të gjakut, duke u anëtarësuar në shoqatën italiane AVIS.
Me kalimin e viteve, dhurimi i gjakut u bë pjesë e rregullt e jetës së tij. Bilanci arriti në 113 dhurime gjaku dhe 21 dhurime plazme.
Për këtë kontribut, institucionet dhe organizatat përkatëse në Itali e nderuan me medalje dhe mirënjohje të ndryshme.
Megjithatë, për Veliun, vlera më e madhe e këtij angazhimi nuk qëndron te dekoratat, por te mundësia që gjaku i dhuruar të ketë ndihmuar njerëz që kishin nevojë për të.
Mesazhi i tij është i drejtpërdrejtë:
“Dhuro gjak, shpëto jetë!”
Ai beson se kujdesi për jetën e tjetrit është përgjegjësi njerëzore, pavarësisht nëse e njohim apo jo personin që ka nevojë për ndihmë.
“Jetën e kemi dhuratë nga Zoti dhe duhet të kujdesemi për njëri-tjetrin”, është mesazhi që përcjell Veliu.
Një mesazh për brezin e ri
Pas dekadash pune dhe angazhimi humanitar, Ali Veliu ka edhe një këshillë për të rinjtë.
Ai i inkurajon të merren me sport, të punojnë, të mësojnë dhe të përfshihen në aktivitete të dobishme për shoqërinë.
“Mos e çoni kohën kot, mos u bëni pre e duhanit, alkoolit dhe drogës”, është porosia e tij.
Për Veliun, sporti, puna dhe humanizmi janë vlera që duhet të kultivohen që në rini.
Rikthimi në Pallaticë
Sot, pas 37 vjetësh pune në Itali, Ali Veliu është pensionist dhe jeton në Pallaticë të Tetovës, pranë familjes, nipërve dhe mbesave.
Pas vetes ka lënë vite të tëra pune në arsim dhe industri, ndihmën e dhënë për bashkëvendësit në mërgim dhe një kontribut të gjatë në dhurimin vullnetar të gjakut.
Nga arsimtari që udhëtonte me motor nëpër borë për të mbërritur në shkollë, te punëtori në Bergamo dhe dhuruesi i gjakut, jeta e tij ka kaluar nëpër profesione, vende dhe rrethana të ndryshme.
Medaljet që ka marrë në Itali dëshmojnë njërën pjesë të këtij rrugëtimi. Pjesa tjetër gjendet te nxënësit që ka mësuar, bashkëvendësit që ka ndihmuar dhe njerëzit e panjohur që mund të kenë përfituar nga gjaku i tij.
Sot, në vendlindje, Ali Veliu jeton me kujtimet e një rruge të gjatë, ndërsa 113 dhurimet e gjakut dhe 21 dhurimet e plazmës mbeten ndër dëshmitë më konkrete të përkushtimit të tij ndaj të tjerëve.
*Shkrimi është shkruar në veçanti për Nistori.com. Të drejtat e botimit i kanë vetëm Nistori dhe autori. Qëndrimet e autorëve jo me domosdoshmëri pajtojnë me politikën redaktuese të portalit.
