Dashnorit tim që kthehet te gruaja

    Anne Sexton

    Ajo është e gjitha atje.
    Për ty, mjeshtërisht shkrirë dhe derdhur,
    për ty, qysh prej fëmijërisë sate farkëtuar,
    me njëqind guralecët e tu
    kanakarë është ndërtuar.
    Ajo ka qenë gjithherë atje,
    i shtrenjti im.
    Ç’ është e vërteta, është e hirshme,
    fishekzjarre në një shkurt të zymtë,
    e prekshme si një tenxhere gize.
    Le ta themi shkoqur.
    Unë kam qenë kalimthi.
    Një luks.
    Një fllugë zjarr e kuqe
    në liman.
    Fërfëllojnë si tym dritares së makinës flokët e mi.
    Përnjëmend. Jam midhjet jashtë sezonit.
    Ajo është më tepër se kaq.
    Është çka ti meriton,
    të zhvilloi rritjet
    e përditshme dhe tropikale.
    Nuk është një provë kjo.
    Ajo është harmonia e tërë.
    Ajo kujdeset për rremat dhe guzhmën e anijes,
    ajo vendos lule në parvaz të dritares në mëngjes,
    ajo ulet në rrotën e qeramikës në mesditë,
    lindi tre fëmijë nën hënën e plotë,
    tre kerubinë pikturuar nga Mikelanxhelo,
    e bëri me këmbët hapur
    krejtësisht
    në muajt e lodhshëm në kishëz.
    Nëse hedh një sy, fëmijët janë atje lart,
    si tollumbace të brishta
    varur në tavan.
    Ajo, po ashtu, i ka shpënë në shtrat pas darke,
    dhe ata, kokëvarur të tre,
    përplasin këmbët e vogla,
    qaramanë dhe ngurrues,
    dhe fytyra e saj kuqëlon
    me një këngë
    dhe me gjumin e tyre të vogël.
    Po ta kthej zemrën tënde mbrapsht.
    Të jap leje:
    për fitilin që regëtin zemërueshëm në të,
    për bushtrën që në ndyrësi
    pështjellohet
    dhe për plagën e saj
    të varrosur,
    për varrosjen së gjalli
    të plagës së saj të vogël alle,
    për lëbardhjen vetëtitëse
    drithëruar nën brinjë,
    për marinarin e dehur në pritje në kyçin majtas,
    për gjunjët e nënës,
    për çorapet,
    për zharrtjerën, për thirrjen,
    thirrjen kureshtare
    kur ti do të qerthullohesh
    në krahë dhe gjinj
    dhe tërheq nga flokët e saj fjongon e portokalltë
    duke iu përgjigjur thirrjes, thirrjes kureshtare.
    Ajo është aq e zhveshur, sa është unike.
    Është shuma jote dhe e ëndrrave të tua.
    Ngjite atë si një monument, hap pas hapi.
    Ajo eshte solide.
    Sa për mua, jam një akuarel.
    Tretem.

    Shqipëroi: Rielna Paja 

    Lajmi Paraprak

    Pesëmbëdhjetë persona nga Tetova nuk i respektuan vendimet e karantinimit

    Lajmi i rradhës

    Piktorin mund të bësh burrështetas aq sa prostitutën shtëpiare!

    Lajme tjera

    NOKTURNO

    Bardhyl Zaimi Duhet të ngadalësojmë Imzotgjithçka po ngutet drejt fundit të vetëgjithçka po vdiret në qenësi shkurreshgjithçka struket…
    Më tepër

    Bashkohu

    Informohu në kohë